O publikacji

Książka poświęconą Osiekowi – jego historii i mieszkańcom jest już dostępna w sprzedaży. To największa jak dotąd próba opisania dziejów miejscowości w jednym, kompletnym opracowaniu.

Publikacja prowadzi czytelnika przez historię Osieka: od pierwszych śladów osadnictwa, przez burzliwe czasy wojen i przemian, aż po współczesność. Opowiada o miejscach i instytucjach, które tworzyły codzienność mieszkańców – szkole, kościele, szpitalu, bibliotece, domu zakonnym elżbietanek oraz lokalnych organizacjach, takich jak Ochotnicza Straż Pożarna, ludowy zespół sportowy, wiejskie koło gospodyń czy nieistniejące już kółko rolnicze.

Na kartach książki ożywają wspomnienia dawnych i obecnych osieczan – zarówno polskich, jak i niemieckich. Poznajemy historie ludzi, którzy przeżyli dramat II wojny światowej i trudne lata powojenne, ale też codzienną radość budowania wspólnoty. Szczególne miejsce zajmuje rozdział poświęcony członkom konspiracyjnej organizacji Rzeczpospolita Polska Walcząca.

Książka powstała w oparciu o bogate źródła archiwalne, dokumenty, kroniki i przekazy ustne. W obszernym aneksie znalazła się m.in. kronika szkoły podstawowej w Osieku oraz pełny wykaz wszystkich zmarłych mieszkańców z ostatnich prawie 150 lat.

To obszerna publikacja: ponad 370 stron, 81 ilustracji, liczne dokumenty źródłowe i materiały archiwalne, których większość nigdy wcześniej nie była udostępniana szerokiemu gronu odbiorców.

Spis treści

• Nazwa
• Początki
• Średniowiecze
• Od czasów reformacji
• Codzienne życie w XIX wieku
• Herb
• Parafia
  • ks. Michael Denel, ks. Georg Polenius, ks. Johann Georg Schnorpfeil, ks. Salomon Adolph, ks. Wilhelm Peller, ks. Franz Wolff, ks. Balthasar Lange, ks. Carl Kunze, ks. Anton Grötschel, ks. Robert Janke, ks. Emil Hausdorf, ks. Alois Förster, ks. Karl Otte, ks. Max Pollack, ks. Paul Feja, ks. Joseph Peschel, ks. Józef Galek, ks. Władysław Wolny, ks. Jerzy Gurbski, ks. Jan Błąd, ks. Stanisław Czachor, ks. Kazimierz Rącki
• Szpital
• Przebudowa kościoła
• Nowy kościół
• Elżbietanki
  • s. Agilberta Bertha Klein, s. Serviliana Barbara Borda, s. Rodena Emilie Schölzel, s. Flavia Derengowska, s. Gaudentia Maria Omniczyński, s. Cincia Maria Amenda, s. Aurelia Michalska (Klara Grüttner), s. Balda Pawłowska, s. Mildwida Maria Borsucka, s. Kanuta Katarzyna Kruczyńska, s. Apronia Stanisława Jabłonowska, s. Apolonia Łucja Knietsch, s. Bonicella Julia Kołodziej, s. Alojza Elżbieta Polak, s. Caritas Anna Anioł
• Szkoła podstawowa
• II wojna światowa
• Nowi osadnicy
• Matka Boża Kochawińska
• Powojenna walka o niepodległość – aresztowania w Osieku
  • Władysław Anioł „Myszkowski”, Bolesław Bąk „Burak”, Stanisław Bąk, Kazimierz Bzikot, Piotr Cuber, Władysław Galek, Wojciech Gładysz, Stanisław Frysztak, Ignacy Kopacz „Miksa”, Stefan Mazur „Czarny”, Andrzej Pawlik, Karol Pawlik, Bolesław Puk, Stanisław Petrykiewicz, Władysław Wawszczyk, Józef Tęcza, Karol Tęcza, Stanisław Tęcza
• Gromada Osiek
• Kółko rolnicze i Koło Gospodyń Wiejskich
• Wiejski Ośrodek Kultury i Sportu
• Biblioteka publiczna
• Ochotnicza Straż Pożarna
• Ludowy Zespół Sportowy
• Mieszkańcy
  • Max Heinzel, Jan Bernard Lange, Ludwig Hartmann, Izabela Skrybant-Dziewiątkowska
• Dzisiejszy Osiek
• Aneks
  • Kronika szkoły podstawowej w Osieku
  • Wykaz zmarłych mieszkańców Osieka w latach 1876–2025
• Bibliografia
• Indeks osobowy

Książkę można zamówić w sklepie internetowym dostępnym tutaj: https://sklep.osiek.info.pl/produkt/osiek-powiat-sredzki/ 

Z pozoru spokojna wieś, a jednak kryje w sobie bogatą i wielowarstwową historię. Osiek to miejsce, którego dzieje sięgają czasów kultury łużyckiej, a rozwój nabrało w średniowieczu, gdy zaczęły obowiązywać prawa niemieckie. Przez wieki Osiek przechodził z rąk możnych rodów do klasztoru benedyktynek, by w XIX wieku stać się samodzielną wsią chłopską. W artykule przyglądamy się jego fascynującym losom – od pierwszych wzmiankowanych mieszkańców po rozwój lokalnych instytucji i codziennego życia.

W XIX wieku Osiek uzyskał status gromady, czyli jednostki samorządowej o uprawnieniach gminy. W związku z tym przyznano mu herb – symboliczny znak tożsamości lokalnej społeczności. Przedstawiał on rzymską boginię sprawiedliwości, Temidę, trzymającą wagę i miecz – odwieczne atrybuty prawa i równowagi.