Pierwsze ślady osadnictwa

Pierwsze ślady osadnictwa na terenach dzisiejszej miejscowości sięgają III - V okresu epoki brązu (około 500 lat p.n.e.). Istniała wówczas tutaj osada kultury łużyckiej, o czym świadczą wykopaliska na cmentarzysku tejże kultury znajdującym się w północno - zachodniej części wioski. Badania archeologiczne prowadzono na tym stanowisku w roku 1931 (odkryto wówczas 12 grobów popielnicowych) oraz w roku 1996 (eksploatowano 15 grobów, w tym 14 popielnicowych i jeden szkieletowy). Istnieje jeszcze jedno wcześniejsze znalezisko, bo z okresu kamienia, jednak nie świadczy ono o stałej formie zamieszkiwania tych terenów. Więcej o tym cemntarzysku w poniższym sprawozdaniu z ostatnich prac wykopaliskowych przeprowadzonych w 1996 roku: 

 

Sprawozdanie z badań archeologicznych cmentarzyska ciałopalnego kultury łużyckiej we wsi Osiek, gm. Kostomłoty (stanowisko nr.3).

Radosław Jarysz / Wrocław 1996

Badania archeologiczne na cmentarzysku ciałopalnym kultury łużyckiej na stanowisku nr 3 we wsi Osiek, gm. Kostomłoty prowadzono na zlecenie Muzeum Regionalnego w Środzie Śląskiej, a finansowane były ze środków Generalnego Konserwatora Zabytków Archeologicznych. Miały one charakter ratowniczy ze względu na zagrożenie stanowiska planowaną lokalizacją na jego obszarze kopców warzywno - ziemniaczanych.

O istniejącym zagrożeniu Państwowa Służba Ochrony Zabytków we Wrocławiu została poinformowana przez Marka Mazura, który jednocześnie zabezpieczył kilka naczyń. Badania wykopaliskowe prowadzone były na przełomie sierpnia i września 1996 roku. Uczestniczyli w nich, oprócz autora niniejszego sprawozdania, mgr Andrzej Dwojak, mgr Piotr Jarysz, Marek Mazur, mgr Robert Szwed. W przygotowaniu materiału ruchomego do opracowania brali udział: Edyta Lach, Anna Kruhlik, Katarzyna Tomicka.

Położenie geograficzne stanowiska:

Cmentarzysko położone jest na granicy rozłogów wsi Osiek w jej północno - zachodniej części, w miejscu użytkowanym obecnie jako sad. Wieś ta zlokalizowana została w bocznej dolince rozcinającej zbocze doliny głównej rzeki Strzegomia. Średni poziom wody w Strzegomce na profilu poprzecznym przebiegającym przez Osiek wynosi obecnie ok. 167,0 m npm. Natomiast badane stanowisko znajduje się na wysokości 180,2 m npm. Pod względem geomorfologicznym dolinka, w w obrębie której znajduje się zabudowa wsi Osiek należy do typu suchych dolin denudacyjnych. Dopiero na południowo -wschodnim skraju wsi inicjuje się ciek, który obecnie ma postać rowu melioracyjnego dochodzącego do Strzegomki. Można zatem powiedzieć, że wskazana sucha dolina denudacyjna w ogólności jest elementem krajobrazu wysoczyzny morenowej. Wysoczyzna ta w omawianym rejonie opisywana była przez Szczepankiewicza (1989) a skartowana geologicznie przez Gizlera i Winnicką (1978). Wymienieni wyżej autorzy w strefie cmentarzyska wydzielają gliny zwałowe z okresu stadiału maksymalnego zlodowacenia środkowopolskiego. Dobry wgląd w przekrój niżej ległych utworów trzeciorzędowych jest w pobliskiej kopalni odkrywkowej Rusko - Jaroszów. Jest to glina piaszczysta z licznymi głazami eratycznymi. W odkrywce jaroszowskiej występuje też ciemnoszara glina sedymentowana w okresie zlodowacenia południowopolskiego, nie ma jej jednak w okolicy Osieka. Tu środkowopolska glina zwałowa zalega bezpośrednio na plioceńskich żwirach kwarcowych (ryć. 3), co dokumentuje Szczegółowa Mapa Geologiczna Polski w skali 1: 50 000 (Gizler; Winnicką, 1978). Utwory te widoczne są w żwirowni położonej na północny - wschód od wsi. W rejonie położonym na zachód od Osieka cytowani autorzy mapy geologicznej wydzielili gliny pyłowate lesspodobne i zakwalifikowali je do tzw. czwartorzędu nierozdzielonego czyli nie wypowiedzieli się czy są to utwory plejstoceńskie peryglacjalne genezy eolicznej i soliflukcyjnej, czy też deluwia holoceńskie genetycznie związane już z rolniczym użytkowaniem zboczy doliny i okolicznych stoków wysoczyznowych. Właśnie w tych pyłowatych lessopodobnych utworach eksplorowano zabytki kultury łużyckiej. Na podstawie datowań radio węglowych należy się przychylić do tezy, że pochówki złożono w osadzie deluwialnym, który w omawianym rejonie zaczął się sedymentować ok. 4060 BP (Gd - 1289). Ostatecznie więc diagnozujemy, iż utwory na badanym stanowisku są lessem na wtórnym złożu, czyli osadem pierwotnie genezy eolicznej, następnie przemieszczonym w wyniku procesu spłukiwania i to pod wpływem działalności gospodarczej człowieka datującej się od początku neolitu. dr Henryk Chmal

Wykop zlokalizowano w północno - zachodniej części wsi, na terenie sadu należącego do Stefana Mazura. Powierzchnia i wymiary (4 x 18 m) zostały podyktowane planowaną w przyszłości lokalizacją kopców ziemniaczanych. W północnym narożu wykop nieznacznie powiększono w celu całkowitego wyeksplorowania odkrytego tam grobu (nr 14). Ogółem natrafiono na 15 grobów, wśród których są pochówki ciałopalne popielnicowe oraz jeden jamowy (gr. 15). Zasięgi jam grobowych przedstawione na planie wyznaczało położenie naczyń, jedynie lepiej widoczny był zarys jamy grobów nr l i 15. Dna jam znajdowały się na głębokościach od 36 do 65 cm. W dużej części naczynia były zniszczone i zachowały się tylko ich dolne części.

 

Inwentarze grobów:

Grób nr 1. Jama grobowa miała kształt owalny o wymiarach l x 1,45 m. Zawartość jamy stanowił less z domieszką jasnoszarego pyłu (popiołu ?). Dno grobu znajdowało się na głębokości 50 cm (fot. 4, 5, 6). Naczynie nr 1 - Bezucha, przysadzista waza barwy brunatnoszarej o największej wydętości brzuśca poniżę połowy wysokości naczynia i niewyodrębnionej, zwężającej się szyjce. Wysokość 18 cm, średnica wylewu 24 cm, średnica dna 10 cm. Naczynie nr 2 - Dwuucha waza o niewyodrębnionej, zwężającej się szyjce; dno wyodrębnione przez zaklęśnięcie dolnych partii ścianek brzuśca. Zdobiona na przejściu szyjki w brzusiec grupą dookolnych żłobków oraz grupą żłobków pionowych i kolistymi dołkami; poniżej największej wydętości brzuśca plastyczne guzki skierowane ku dołowi, nad nimi półkoliste, podwójne żeberka plastyczne. Wysokość 20 cm, średnica wylewu 16 cm, średnica dna 8,2 cm. Naczynie nr 3 - odwrócone dnem do góry, nakrywało naczynie nr 9 i częściowo 10 -duża misa barwy brunatnej z wyodrębnionym brzegiem, wychylonym na zewnątrz, zaopatrzona w ucho. Na krawędzi wylewu trzy guzki plastyczne umieszczone nad uchem i symetrycznie względem niego. Wysokość 10 cm; średnica wylewu 28 cm; średnica dna 9 cm. Naczynie nr 4 - czerpak półkolisty z uchem wysuniętym poza krawędź wylewu, na której znajduje się guzek. Wysokość 4,5 cm, średnica wylewu l1 cm, średnica dna 2 cm - wklęsłe. Naczynie nr 5 - czerpak o baniastym brzuścu, wyodrębnionej szyi i krawędzi wylewu wychylonej na zewnątrz; zaopatrzona w ucho wysunięte poza krawędź wylewu. Brzusiec zdobiony grupami pionowych żłobków i kolistymi dołkami pomiędzy nimi. Wysokość 5,5 cm, średnica wylewu 9,5 cm, średnica dna 2 cm. Naczynie nr 6 - czarka o brzuścu dwustożkowatym i zwężającej się niewyodrębnionej szyjce. Barwa czarna. Wysokość 6,7 cm, średnica wylewu 8 cm, średnica dna 2,3 cm -wklęsłe. Naczynie nr 7 - łagodnie profilowana czarka o baniastym brzuścu, zwężającej się szyjce i krawędzi wylewu lekko wychylonej na zewnątrz. Na barku grupy poziomych linii rytych, pomiędzy liniami krótkie ukośne nacięcia; poniżej, na brzuścu, skośnie szrafurowane trójkąty. Wysokość 6,2 cm, średnica wylewu 6 cm, średnica dna 2,7 cm. Naczynie nr 8 - talerz krążkowaty barwy ceglastej chropowacony odciskami palcowymi. Naczynie nr 9 - Dwuuchy garnek jajowaty o powierzchni chropowaconej, barwy jasnobrunatnej. Wysokość 11,3 cm, średnica wylewu 13 cm, średnica dna 8 cm. Naczynie nr 10 - fragment czarki z wyodrębnionym dnem o średnicy 5 cm; szyjka zdobiona grupą dookolnych żłobków, na baniastym brzuścu grupy pionowych żłobków oraz koliste wgłębienie i plastyczny guzek; Barwa naczynia szaroczarna. W grobie znaleziono także fragmenty grzechotki o kształcie poduszkowatym.

Grób nr 2 - (fot. 7, 8, 9). Naczynie nr l - duża, szerokootworowa waza o dwustożkowatym brzuścu i zwężającej się, niewyodrębnionej szyjce. Barwa jasnobrunatna. Wysokość 27 cm, średnica wylewu 27, 5 cm, średnica dna 17 cm. Naczynie nr l a - odwrócone dnem do góry nakrywało nacz. nr l - przydenna partia naczynia grubo ścień n ego chropowaconego przez pionowe obmazywanie palcami. Średnica dna 13 cm. Naczynie nr 2 - fragmenty naczynia wazowatego barwy ceglastej o baniastym brzuścu, zwężającej się szyjce i krawędzi wylewu lekko wychylonej na zewnątrz; zaopatrzonego w ucho. Średnica dna 6 cm. Naczynie nr 3 - łagodnie profilowany garnek o brzuścu beczułkowatym barwy ceglastej i krawędzi wylewu wychylonej na zewnątrz, przy której umieszczono ucho. Wysokość ok. 18 cm; średnica dna 7,5 cm. Naczynie nr 4 - czerpak o dość ostro profilowanym brzuścu i krawędzi wylewu wychylonej na zewnątrz. Taśmowate ucho wysunięte jest poza krawędź wylewu. Barwa ceglasta. Wysokość 4,8 cm, średnica wylewu 10,3 cm, średnica dna 3 cm (wklęsłe). Wewnątrz znajdował się jasnoszary ił - popiół ?.

Grób nr 3 - (fot. 10). Popielnica - dolna część naczynia wazowatego (?) barwy jasnobrunatnej zaopatrzonego w ucho. Średnica dna 10 cm; w dnie, intencjonalnie (?) - przed zniszczeniem naczynia powstał, centralnie niewielki otwór.

Grób nr 4 - (fot. 11). Naczynie nr l - dolna cześć popielnicy (waza ?) o dnie wyodrębnionym przez zaklęśnięcie dolnej części brzuśca. W dnie o średnicy 9 cm został centralnie wybity otwór. Zachowane do wysokości 10 cm.

Grób nr 5 - (fot. 12). Naczynie nr l - dolna część naczynia o średnicy dna 7,5 cm. Naczynie nr 2 - fragment czerpaka półkolistego barwy brunatnoszarej, wewnątrz czernionego. Średnica wylewu 14 cm. Naczynie nr 3 - przydenna część niewielkiego naczynia barwy szarobrunatnej o baniastym brzuścu i małym dnie - średnica 3 cm.

Grób nr 6 - (fot. 13). Naczynie nr l - fragment przydennej części czerpaka (?) barwy niejednolitej czarno -brunatnej. Średnica dna 4,5 cm. Naczynie nr 2 - fragment czarki o wyodrębnionej, na zachowanej wysokości, rozszeżającej się szyjce; barwa niejednolita czarno - jasnobrunatna. Brzusiec zdobiony na całej powierzchni pionowymi żłobkami. Średnica dna 3,5 cm. Naczynie nr 3 - fragmenty naczynia o formie trudnej do rekonstrukcji. Naczynie nr 4 - fragment dna naczynia o średnicy 3,8 cm oraz fragm. brzuśca barwy czarnej zdobiony grupą pionowych żłobków i plastycznym guzkiem.

Grób nr 7 - (fot. 14). Naczynie nr l - dolna część naczynia garnkowatego(?) barwy szaroczarnej. Średnica dna 9 cm. Naczynie nr 2 - dolna część czarki o baniastym brzuścu zaopatrzonej w ucho. Na barku dookolny, szeroki żłobek. Barwa niejednolita czarno - brunatna. Średnica dna 4,3 cm. Naczynie nr 3 - było umieszczone dnem do góry - górna część naczynia garnkowatego o brzuścu jajowatym barwy ceglastej, zaopatrzonego pierwotnie w dwa ucha. Średnica wylewu 12 cm.

Grób nr 8 - (fot. 15). Naczynie l - dolna część czarki zaopatrzonej pierwotnie w ucho, zdobionej grupami ukośnych linii rytych; barwa czarna. Średnica dna 7 cm; zachowana do wysokości 6,5 cm. Naczynie nr 2 - przydenna część naczynia barwy szaroczarnej zachowana do wysokości 5 cm. Średnica dna 7,5 cm. Naczynie nr 3 - czerpak półkólisty. Wysokość 4 cm, średnica wylewu 11 cm, średnica dna 2 cm. Naczynie nr 4 - mała, przysadzista czarka barwy szaroczarno - jasnobrunatnej. Największa wydętość brzuśca poniżej połowy wysokości naczynia. Zwężająca się szyjka w górnej części jest lekko wychylona na zewnątrz. Wysokość 6 cm, średnica wylewu 7,5 cm, średnica dna 3,5 cm. Naczynia nr 5 i 6 - fragmenty naczyń o formach trudnych do rekonstrukcji. Naczynie nr 7 - grzechotka kształtu gruszkowatego barwy czarnej zdobiona skośnie szrafurowanym trójkątami. Wysokość 5,7 cm, średnica podstawy 2 cm, średnica uchwytu 2 cm.

Grób nr 9 - (fot. 16). Naczynie nr l - górna część wazy o wyodrębnionej, cylindrycznej lekko zwężającej się szyjce. Na przejściu szyjki w brzusiec dookolny żłobek a poniżej grupa pionowych żłobków oraz kolisty dołek; barwa czarna. Średnica wylewu 17,5 cm. Naczynie nr 2 - dwuuchy garnek beczułkowaty barwy szaroczarnej, zdobiony w górnej części brzuśca dookolnym żłobkiem. Zachowana wysokość 9,5 cm; średnica dna 7,5 cm. Naczynie nr 3 - misa barwy czarnej z wyodrębnioną, wychyloną na zewnątrz szyją, zaopatrzona w ucho zdobione pionowymi żłobkami. Szyjka zdobiona grupą dookolnych żłobków, którym towarzyszą grupy ukośnych i pionowych, krótkich linii rytych oraz owalne wgłębienia. Wysokość ok. 8 cm; średnica wylewu ok. 15 cm; średnica dna 5 cm.

Grób nr 10 - (fot. 17). Naczynie nr 1 - popielnica - dolna część naczynia wazowatego (?) barwy czarnej. Górna część brzuśca wygładzona, poniżej załomu powierzchnia szorstka. Średnica dna 14 cm. W naczyniu natrafiono na fragment silnie skorodowanej górnej części szpili (?) żelaznej. Naczynie nr 2 - fragment naczynia barwy czarnej zdobionego ukośnymi żeberkami plastycznymi i kolistymi dołkami poniżej. Naczynie nr 3 - dolna cześć płaskiej misy (?) barwy czarnej. Średnica dna 5,5 cm. Naczynie nr 4 - kilka fragmentów naczynia o formie trudnej do zrekonstruowania. Naczynie nr 5 - talerz krążkowaty barwy jasnobrunatnej. Powierzchnia chropowacona odciskami palcowymi. W grobie luźno wystąpił fragment garnka o krawędzi wylewu lekko wychylonej na zewnątrz; poniżej podwójny guzek plastyczny. Powierzchnia ukośnie obmazywana palcami.

Grób nr 11 -( fot 18). Popielnica - fragment naczynia wazowatego barwy brunatnoszarej o ostro profilowanym brzuścu, na którym znajduje się niewielki guzek plastyczny. Średnica dna 9,5 cm.

Grób nr 12 - (fot. 19,21). Naczynie nr l - dolna część naczynia garnkowatego barwy jasnobrunatnej. Średnica dna 11 cm. Naczynie nr 2 - zawierało kości - fragment naczynia (czarki ?) barwy czarnej. Dno o średnicy 3 cm - wklęsłe. Naczynie nr 3 - fragment naczynia wazowatego barwy ceglastej o baniastym brzuścu i na zachowanej wysokości (15,5 cm) zwężającej się szyjce. W górnej części brzuśca karbowany wałek plastyczny. Średnica dna 7,2 cm. Naczynie nr 4 - łagodnie profilowana czarka o baniastym brzuścu i długiej zwężającej się szyjce w górnej części lekko wychylonej na zewnątrz. Wysokość 6,3 cm, średnica wylewu 6,7 cm, średnica dna 2,7 cm. Naczynie nr 5 - garnek barwy szarojasnobrunatnej o brzuścu jajowatym i wyodrębnionej, zwężającej się szyjce. Wysokość 18 cm; średnica dna 8,4 cm. Naczynie nr 6 - kilka fragm. nacz. o formie niemożliwej do zrekonstruowania. Naczynie nr 7 - fragment misy barwy czarnej zaopatrzonej w ucho. U nasady ucha zdobiona symetrycznie rozmiaszczonymi kolistymi dołkami. Średnica dna 4 cm - dno wklęsłe z mniejszym (średn. l cm) kolistym dołkiem wypchniętym na zewnątrz naczynia. Naczynie nr 8 - Dwuuchy garnek beczułkowaty barwy niejednolitej jasnobrunatno czarnej. Wysokość ok. 14 cm, średnica dna 6 cm. W grobie znajdował się również fragment talerza krążkowatego.

Grób nr 13 - (fot. 20,21). Naczynie nr l - popielnica - dolna część naczynia barwy brunatnej. Średnica dna 11 cm. Naczynie nr 2 - dolna część naczynia wazowatego (garnka ?) barwy szarobrunatnej. Średnica dna 8,4 cm. Naczynie nr 3 - garnek barwy czarnej o brzuścu beczułkowatym i wyodrębnionej, na zachowanej wysokości (13,5 cm) - zwężającej się szyjce; zaopatrzony w ucho. Średnica dna 10,5 cm. Naczynie nr 4 - fragment misy o krawędzi wylewu zachylonej do wewnątrz; na krawędzi trzy guzki plastyczne a poniżej pionowo przekłuty owalny uchwyt. Naczynie nr 5 - fragment czerpaka półkolistego barwy czarnej zaopatrzonego w taśmowate ucho. Średnica wylewu ok. 11 cm.

Grób nr 14 - (fot. 21, 22, 23). Naczynie nr l - Fragment naczynia wazowatego barwy jasnobrunatnej o baniastm brzuścu, w jego górnej części znajduje się karbowany wałek plastyczny. Średnica dna 10,5 cm. Naczynie nr 2 - mała czarka o brzuścu w przyliżeniu dwustożkowatym i szyjce zwężającej się barwy brunatnoszarej. Wysokość 4 cm, średnica wylewu 4,5 cm, średnica dna 2,2 cm. Naczynie nr 3 - dwuucha czarka o baniastym brzuścu i cylindrycznej szyjce; barwa ceglastoszara. Na przejściu szyjki w brzusiec grupa poziomych, dookolnych żłobków; poniżej grupy pionowych żłobków, pomiędzy którymi znajdują się koliste dołki. Wysokość 8 cm, średnica wylewu 7,2 cm, średnica dna 4,2 cm. Naczynie nr 4 - czerpak zbliżony kształtem do wycinka stożka, z uchę wychylonym poza krawędź wylewu, na niej guzki plastyczne umieszczone symetrycznie względem ucha. Barwa niejednolita czarno - brunatna. Wysokość 7 cm, średnica wylewu 10 cm, średnica dna 3 cm - wklęsłe. Naczynie nr 5 - duża, szerokootworowa misa o krawędzi wylewu zachylonej do wewnątrz; dno wyodrębnione przez zaklęśnięcie dolnej partii ścianek brzuśca. Barwa niejednolita czarno - jasnobrunatna. Na krawędzi wylewu trzy guzki plastyczne; poniżej podwójny guzek. Wysokość 9 cm, średnica wylewu 24,5 cm, średnica dna 9,5 cm. Naczynie nr 6 - kilka małych fragm. nacz. o formie trudnej do zrekonstruowania. Naczynie nr 7 - fragment garnka barwy jasnobrunatnej. W górnej części brzuśca para guzków. Zachowana wysokość 13,5 cm, średnica dna 8,2 cm. Naczynie nr 8 - górna część dwuuchego garnka o szyjce zachylonej lekko do wewnątrz. Pod wylewem grupy potrójnych guzków. Średnica wylewu 11,5 cm. Naczynie nr 9 - dolna część czarki (?) barwy jasnobrunatnej. Zachowana wysokość ok. 5 cm, średnica dna 4,6 cm. Wewnątrz znajdowało się kila drobnych kości zwierzęcych - ptaka?. Naczynie nr 10 - kilka fragmentów ceramiki. Naczynie nr 11 - fragment wazy (garnka ?) barwy niejednolitej czarno - jasnobrunatnej zaopatrzonej w taśmowate ucho; pod nim symetrycznie znajdują się dwa koliste wgłębienia o średnicy ok 2,5 cm. Średnica dna 11 cm.

Grób nr 15 - (fot. 24 - 26). Naczynie nr l i 2 - bardzo źle zachowane, rozdrobnione fragmenty naczyń cienkościennych barwy czarnej. Naczynie nr 3 - fragment czarki barwy czarnej zaopatrzonej w taśmowate ucho, o ostrym załomie brzuśca i krawędzi wylewu lekko wychylonej na zewnątrz. Średnica wylewu ok. 9 cm. Luźno wystąpił fragment brzuśca z plastycznym guzkiem z dołkiem (ryć. 36 a) oraz fragment brzuśca zdobiony poziomymi liniami rytymi pomiędzy którymi umieszczone są koliste stempelki. Skupisko 1 - 16 fragmentów kilku naczyń. Skupisko 2 - 4 fragmenty kilku naczyń.

 

Ceramika zabezpieczona podczas kopania kopca ziemniaczanego przez właściciela terenu:

- duża waza o kulistym brzuścu i (na zachowanej wysokości) zwężającej się szyjce; zaopatrzona w dwa ucha umieszczone na przejściu szyjki w brzusiec. Barwa szarokremowa. Na powierzchni resztki ceglastej szlamowane glinki. Średnica dna 11,5 cm. Wewnątrz popielnicy znaleziono, oprócz kości, węgielki drzewne, brązową ozdobę guzikowatą, dwa fragmenty drutu brązowego oraz okruch krzemienia. - łagodnie profilowana waza o największej wydętości brzuśca poniżej połowy wysokości. W dolnej części brzuśca owalne guzki plastyczne. Górna część naczynia jest gładka barwy czarnej, dolna zaś chropowacona barwy jasnobrunatnej. Wysokość 20 cm, średnica wylewu 18,5 cm, średnica dna 10 cm. - niewielki garnek o brzuścu jajowatym o krawędzi wylewu lekko zachylonej do wewnątrz zaopatrzony w ucho. Wysokość 9 cm, średnica wylewu 10,5 cm, średnica dna 9 cm. - mała czarka o baniastym brzuścu i niewyodrębnionej szyjce lekko zwężającej się ku górze. Na przejściu szyjki w brzusiec grupa dookolnych linii rytych, poniżej skośnie szrafurowane trójkąty. Wysokość 3,5 cm, średnica wylewu 3,7 cm, średnica dna 2,3 cm. - fragment puszki (naczynia o przekroju owalnym w rzucie poziomym) zdobionej skośnie szrafurowanym trójkątami oraz poziomymi, dookolnymi liniami rytymi i krótkimi ukośnymi kreskami. Średnice dna 6,5x 4,5 cm.

 

Dziennik ratowniczych badań archeologicznych na cmentarzysku ciałopalnym kultury łużyckiej we wsi Osiek, gm. Kostomłoty (stanowisko nr 3).

29 sierpnia 1996 - Inspekcja w terenie zagrożonym planowaną lokalizacją kopców warzywno-ziemniaczanych. - Wstępne wyznaczenie zasięgu planowanego wykopu. - Przygotowanie terenu przeznaczonego do badań wykopaliskowych (usuwanie roślinności).

30 sierpnia - Wyznaczanie wykopu - Ściąganie warstwy ornej - Wykonanie szkicu terenu lokalizującego wykop.

31 sierpnia - Dalszy ciąg ściągania warstwy ornej - Pogłębianie wykopu w części południowej

1 września - Wykonanie fotografii lokalizującej wykop - Pogłębianie wykopu miejscowo do 60 cm. -Eksploracja grobów nr l i 2 w południowej części wykopu -Sporządzanie dokumentacji rysunkowej, fotograficznej i opisowej eksplorowanych grobów.

2 września - Eksploracja grobów nr 3, 4, 5. - Dokumentowanie grobów - Eksploracja północnej części wykopu

3 września - Eksploracja i dokumentowanie grobów nr 6, 7, 8, 9

4 września - Eksploracja i dokumentowanie grobów nr 10, 11, 12, 13. - Określenie i opisanie stratygrafii stanowiska.

5 września - Poszerzanie północnego narożnika wykopu w celu wyeksplorowania grobu nr 14 - Eksploracja i dokumentowanie grobów nr 14 i 15. - Wykonanie planu stanowiska.

 

Bibliografia: Busko C. 1987, Rekonstrukcja niektórych elementów obrządku pogrzebowego ludności kultury łużyckiej, Silesia Antiąua, t. 29, s. 59-93. Gizler H, Winnicka G, 1980, Objaśnienia do Szczegółowej Mapy Geologicznej Polski, Warszawa. Szczepankiewicz S. 1989, Ziemie południowo - zachodniej Polski - morfogeneza i dzieje czwartorzędu, Wrocław.