Piotrowice

Miejscowość Piotrowice - istniała już w XII wieku. Nazwa z kolei tej miejscowości wymieniona zostaje po raz pierwszy w 1221 roku. W dokumencie datowanym na 17 września 1279r. czytamy, że książę Henryk daje swojemu wiernemu Kimonowi Gallicuszowi za 350 grzywien wrocławskiego ciężaru swoje dobra znajdujące się w Brzegu Dolnym (dawniej Wawrzyn) za przekazanie dóbr piotrowickich, dawniej zwanych Keksowo.

Następną wzmiankowaną datą o Piotrowicach jest rok 1298, kiedy to wymieniony jest po raz pierwszy Kościół Parafialny pod wezwaniem Św. Katarzyny i jego pierwszy proboszcz - Benedykt. Wieś Piotrowice Wielkie (Gross-Peterwitz) w 1666 roku należała do patronatu Jana Krzysztofa Nimitza. Miała ona kościół murowany z przyporami bez tytułu z ołtarzem niekonserwowanym. Proboszcz celebrował Mszę Świętą na portalu. Tabernakulum mieściło się w murze, zaopatrzone było w żelazną kratę, ale nie przechowywano w nim Najświętszego Sakramentu. Chrzcielnica zawierała cynowe naczynie z wodą i była dobrze zamknięta. Oleje święte przechowywane były w wykonanej z cegły zakrystii. Na ołtarzu znajdowały się różne figury i obrazy, pośrodku których stała święta Dziewica. Przed nimi znajdował się grobowiec rycerzy. Według istniejącego inwentarza w kościele znajdował się srebrny kielich, od wewnątrz wyzłocony, z poświęconą pateną. Poza nimi były jeszcze dwa kielichy, z których jeden był poświęcony, podczas gdy u drugiego wizytator nie mógł stwierdzić poświęcenia. Partatyl znajdował się na ołtarzu. Ówczesne wyposażenie kościoła, na owe czasy było bardzo obszerne. W 1852r książęco - biskupi Urząd Generalny Wikariatu przesyła miejscowemu proboszczowi kosztorys przebudowy katolickiego kościoła w Piotrowicach i budowy nowej wieży z zastrzeżeniem, że z administrowanych fundacji procenty na najbliższy czas zostały już na inne cele rozdysponowane. Dlatego też proboszcz Hoffmann musiał się zobowiązać, że koszt budowy wieży pokryje z własnych środków, za wyjątkiem robót ręcznych i pracy wozaków. W roku 1887 proboszcz von Furstenmuhl poinformował, że chór kościoła grozi zawaleniu i konieczna była jego renowacja. Jeszcze tego samego roku nastąpiła renowacja. W roku 1898 zakupiono organy, których koszt wynosił 3188 marek. Patron kościoła hrabia zu Limburg-Stirum wniósł w budowę organów 1526 marek. W 1906 roku został przeprowadzony remont plebani, zaś w 1961 r. został przeprowadzony remont instalacji elektrycznej i odnowiono tynki wewnętrzne, w roku 1969 odmalowano wnętrze, a w roku 1972 wymieniono pokrycie hełmu wieży z łupku na blachę. Remont ogrodzenia dokonano w 1975 roku. We wnętrzu można zobaczyć późnogotyckie sakramentarium przyścienne, dziewięć całopostaciowych nagrobków z lat 1567-1610, renesansową chrzcielnicę z 1616 r. i barokowy wystrój z 1. pół. XVIII w. Kościół św. Katarzyny ze Sieny jest także Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej.

W Piotrowicach znajduje się także kościół poewangelicki, który obecnie jest w stanie ruiny. Pochodzenie tegoż kościoła poewangelickiego szacuje się na drugą połowę XIX w. Z tego samego okresu pochodzi również stary cmentarz prostestancki, z nietypowym grobowcem w kształcie piramidy. Powstanie większości elementów zespołu pałacowego szacuje się na koniec XIX w. ze wspaniałego zespołu dworskiego. Dziś sam pałac juz nie istnieje, zachowała się klasycystyczna brama wjazdowa z końca XVIII wieku z rzeźbami na szczycie i przypałacowe budynki mieszkalno-gospodarcze, ruiny budynku oranżerii ze ścianą kurtynową i wielki zespół zabudowań gospodarczych, a w murze go otaczających szereg krzyży pokutnych.

W miejscowości znajduje się także kilka pomników m. in. pomnik Bismarck'a. "Na lewej jego ścianie jest opis zakupu majątku i wsi Piotrowice przez Teresę von Zedlitz w 1792 roku (z tej okazji obelisk ten miał zostać tam postawiony). Powtórnie został wykorzystany dla upamiętnienia wojny w 1866 roku między Prusami a Austrią o dominację w Niemczech. Inicjatorem akurat tej wojny był kanclerz pruski Otto von Bismarck, on ją też zresztą z dużym sukcesem, nie tylko militarnym, zakończył. Austria zapłaciła dość dużą kontrybucję, bo 20 milionów talarów, a Prusy znacznie rozszerzyły swoje wpływym anektując kilka niemieckich państewek. Nie dziwi więc napis jaki na tym obelisku figuruje wokół medalionu Bismarcka: 

PR[O] POTENTIS AUSTRIAE FLAGELL [UM] IURIS BORUSSIAE VI[ND]EX - "Bicz na potęgę Austrii, praw Prus obrońca". 

Powyżej medalionu w prostokątnym obramowaniu jest napis: 

OTTONI COMTI DE BISMARCK POSUIT A.D. 1868 GRATUS CIVIS COMES DE LIMBURG STIRUM - "Ottonowi księciu von Bismarck położył A.D. 1868 wdzięczny obywatel książę von Limburg Stirum" 

Był nim ówczesny właściciel majątku w Piotrowicach. Wyżej, dużymi literami przez całą szerokość obelisku, biegnie niezbyt już czytelna sentencja, SEMPITERNO (Na wieczność). Poniżej medalionu z popiersiem Bismarcka wykuto napis: "W chwalebnym roku 1866 słłużyli Ojczyźnie w armii następujący mieszkańcy gmin Piotrowice Sokolniki i Kozłów". Pod spodem w dwóch rzędach nazwiska z nazwami jednostek wojskowych, w tym na pierwszym miejscu jeden poległy. Na prawym boku ostrosłupa znajduje sie kontynuacja tej listy." (twajda)

 

Opracowała Monika P. na podstawie: Ks. Mieczysław Kogut, Dekanat Kąty Wrocławskie, cz. II, Kąty Wrocławskie 2003 Ks. Mieczysław Kogut, Dekanat Kąty Wrocławskie, cz. III, Kąty Wrocławskie 2004 Biuletyn Gminny, Kostomłoty 2005 Informacje na temat pomnika Bismarcka: www.katywroclawskie.com/przewodnik/kacik_historyczny/budowle-z-historia/denkmal/