Buków

Jadąc z Osieka w strone Jeziora Mietkowskiego znajduje się pięknie położona miejscowość Buków. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości (villa Bucou) pochodzą z roku 1245, gdzie została wymieniona w bulli papieża Innocentego IV. W tych czasach właścicielami Bukowa byli głównie biskupi wrocławsy. Pod koniec XIII wieku świeckim właścicielom części dóbr Bukowskich udało się uzyskać przywilej Henryka IV - księcia wrocławskiego na mocy którego zwiększyli oni swoje prawa sądownicze jak i dochody. Jednak już w 1349 roku biskup Przecław odkupił prawa tego przywileju od rodziny de Czecow. Bukowem zarządzał dziedziczny sołtys. W roku 1315 był nim Berthold. W roku 1787 do sołectawa należała karczma z prawami browarniczymi i gorzelniczymi oraz rzeźnia. Po roku 1810 (sekularyzaji) Buków przeszedł w ręce świeckie.

Pierwszym znanym właścicielem większości Bukowa był hrabia Richard Merker. Jednak był on właścicielem niespełna kilka lat, gdyż w roku 1839 Buków przeszedł w ręce rodziny Springer. Oprócz tego istniało w Bukowie jeszcze pare dużych majątków ziemskich. W roku 1890 została ukończona budowa drogi o utwardzonej nawierzchni do Osieka a dopiero dwa lata póżniej do Imbramowic. Świadczy to o znaczeniu Osieka w tamtych czasach.

Kościół św. Stanisława Bp i Męczennika w Bukowie pochodzi prawdopodonie z XIII/XIV wieku. Na uwage zasługuje średniowieczna figura Jezusa Frasobliwego znajdująca się w niszy zewnętrznej kościoła i barokowe wyposażenie kościoła. W miejscowości znajduje się również kilka kapliczek z XIX wieku - niestety zaniedbanych i zniszczonych. Można tutaj też znależć krzyż pokutny w murze przy drogdze do Imbramowic.

Przez wieś przepływa rzeka Tarnawka stanowiąca dopływ Strzegomki.